Βουνό και Θάλασσα!

Νότια και δυτικά απλώνεται η καταπράσινη κοιλάδα της Αμφισσας κατάφυτη από ελαιώνες μέχρι τα όρια της γραφικής παραλιακής πόλης της Ιτέας που δεσπόζει στον ομώνυμο κόλπο και βρίσκεται σε απόσταση λίγων λεπτών της ώρας από τους Δελφούς.

Βόρεια και ανατολικά, ανεπηρέαστο από τα μεγάλα αστικά κέντρα το φυσικό περιβάλλον του ορεινού συγκροτήματος του Παρνασσού παραμένει σήμερα ένας οικολογικός παράδεισος.

Στην καρδιά του Παρνασσού μεταξύ Δελφών, Επταλόφου και Αράχωβας, υπάρχει ο ομώνυμος Εθνικός Δρυμός που ιδρύθηκε το 1938 και καταλαμβάνει έκταση 36 χιλ στρεμμάτων. Τη χλωρίδα του Δρυμού καλύπτει κυρίως η Κεφαλληνιακή Ελάτη αλλά συναντά κανείς και πολλά είδη Αγριοκορομηλιάς ή συστάδες από Μαύρη Πεύκη. Επίσης, ευδοκιμούν ενδημικά σπάνια φυτά όπως η "Παιονία του Παρνασσού" ( Paeonia parnassica) και άλλα που συγκεντρώνουν το ενδιαφέρον των επιστημόνων. Η πανίδα του δρυμού αποτελείται από ζώα κοινά στον Ελληνικό χώρο, όπως η αλεπού, ο ασβός, ο λαγός, ο σκίουρος και σπανιότερα το τσακάλι, το κουνάβι και ο λύκος, ενώ, την πτηνοπανίδα του συνθέτουν γυπαετοί, γεράκια, γύπες, δρυοκολάπτες και χρυσαετοί.

Ο επισκέπτης, πέρα από τους γεωμορφολογικούς σχηματισμούς με ιδιαίτερη οικολογική και αισθητική αξία, θα θαυμάσει το ονομαστό, ιερό κατά την αρχαιότητα, σπήλαιο "Κωρύκειο Άντρο", το δε ενδιαφέρον των εξερευνητών θα συγκεντρώσει το περίφημο Κάρκαρο ή "Επτάστομο", σπήλαιο με επτά ανοίγματα, στο βάθος του οποίου, σύμφωνα με τους επιστήμονες, φιλοξενείται ο νοτιότερος παγετώνας της Ευρώπης.